نقش فناوری اطلاعات در مهندسی مجدّد

نقش فناوری اطلاعات در مهندسی مجدّد

شركتي كه نتواند ديدگاه خود را در مورد تكنولوژي دگرگون كند توان دست زدن به مهندسي مجدّد كسب‌وكار خود را نيز نخواهد داشت ، وضع شركت‌هايي هم كه تكنولوژي اطلاعات را برابر با خود كاركردن دانسته و يا نخست در پي شناخت مشكل و سپس يافتن تكنولوژي لازم براي حل آن هستند نيز چنين است . بهره‌گيري از فناوري اطلاعات به عنوان دستيار و آسان‌كننده كار يكي از نيازهاي اساسي مهندسي مجدّد است . تفكر عيني يعني تعريف مساله و سپس يافتن يك و يا چند راه‌حل ، براي بيشتر مديران ارشد آسان است ولي بكارگيري فناوري اطلاعات در روند مهندسي مجدّد ، نيازمند تفكر استنتاجي است ؛ بدين معني كه نخست يك عامل نيرومند و سازنده را پيدا كنيم و سپس به جستجوي مساله‌هايي بپردازيم كه عامل ياد شده توانايي حل آن ها را دارد . اشتباه بزرگ بيشتر شركت‌ها اين است كه فناوري را با ديد فرايند موجود خود مي‌نگرند . آن ها از خود مي‌پرسند : چگونه مي‌توانيم از توانايي‌هاي يك تكنولوژي تازه براي پيشبرد ، بالا بردن و بهتر كردن آنچه اكنون انجام مي‌دهيم استفاده كنيم ؟ در حاليكه بايد چنين پرسشي را طرح نمايند كه چگونه مي‌توانيم فناوري را به كار گيريم تا آنچه را اكنون در توانمان نيست انجام دهيم .(محمودی و دیگران،1391:ص143) پیشرفت های حاصل شده در فناوری های ارتباطات و رایانه به کارکنان یک سازمان این اجازه را می دهد که در حالی که بیرون سازمان هستند ، همچنان به سازمان خود متصل باشند و برای سازمان خود کار کنند . به عبارتی با استفاده از این فناوری ها، کم کم سازمان ها به سمت مجازی شدن پیش می روند. فناوری اطلاعات خود ،به تنهایی محقق کننده مهندسی مجدّد نیست. بلکه فناوری اطلاعات زمینه ساز مهندسی مجدّد است. به همین دلیل بکارگیری فناوری اطلاعات در مهندسی مجدّد بدین امید صورت میگیرد که به نوآوری در فرآیندها منجر گردد. این، دلیل اصلی سرمایه گذاری در سیستمهای اطلاعاتی است.( فیضی و دیگران،1389:ص55) رابطه بین BPR و فناوری اطلاعات چیست؟ هامر IT را به عنوان تواناساز کلیدی BPR در نظر می گیرد. داونپورت و شارت بیان می کنند که BPR مستلزم داشتن دید وسیعتری از IT و فعالیت کسب و کار، و رابطه بین آنها می باشد. قابلیت های IT باید فعالیت های کسب و کار را پشتیبانی کنند و فرایندهای کسب و کار باید برحسب قابلیت هایی باشند که IT می تواند ارائه دهد. آنها بر این عقیده اند که نوید IT و هدف و تأثیر نهایی آن، قدرتمندترین ابزار برای کاهش هزینه های هماهنگی است.( Attaran, 2012, p5)